Lesgeven in de Vlaamse Rand voelt als thuiskomen

‘Ik ben opgegroeid in een muzikaal gezin. Toen ik nog maar vier jaar oud was, leerde mijn moeder me al blokfluit spelen. Zelf speelde ze accordeon. Je zou ons een beetje kunnen vergelijken met de familie Von Trapp uit de film The Sound of Music, die al zingend de wereld rondreisde. Wij reisden weliswaar niet de wereld rond, maar op familiefeesten en andere gelegenheden traden we vaak op met ons familiaal ensemble.’

‘Ik was acht jaar toen ik met de viool kennismaakte. Op onze zolder lag nog een viooltje dat vroeger van een van mijn nonkels was geweest. Toen ik het in mijn handen nam, voelde ik meteen een bijzondere verwantschap. Dit zou mijn instrument worden. Ik vond het heerlijk om erop te spelen. Het ging ook heel vlot. Bijna spelenderwijs.’

Hoe ben jij als violiste en als mens doorheen de jaren geëvolueerd?

‘Muziek is mijn leven. Dankzij muziek ben ik mijn eigen gevoelens beter gaan begrijpen. Op moeilijke momenten, zoals bij het verlies van mijn vader en grootouders, had muziek een ongelooflijk helende functie. Tegelijkertijd kan muziek mijn enthousiasme en levensvreugde versterken en mijn blik op de wereld verruimen. Door in contact te komen met andere muziekgenres en culturen, verbreed je je horizon en ontdek je nieuwe manieren om jezelf uit te drukken. Een leven zonder muziek? Ik zou het me niet kunnen voorstellen.’

‘Ik wil ook van deze gelegenheid gebruikmaken om het belang van muziekopleidingen te benadrukken. Kraainem had het geluk dat een schepen zoals Luc Van Biesen zich bewust is van de waarde van muziek. Het is een pad dat we graag willen voortzetten, want muziek heeft zonder meer een therapeutische werking waar de samenleving alleen maar baat bij heeft.’

Ondertussen geef je al 28 jaar les aan de muziekacademie van Sint-PietersWoluwe. Waarop focus jij in je lessen?

‘In mijn lessen notenleer leg ik sterk de nadruk op zingen. Ik kan wel uitleggen wat een terts is: een sprong van drie noten. Maar dat blijft vrij abstract. Door te zingen wordt de theorie concreet en ontwikkel je tegelijk je muzikaliteit. Ik probeer de leerstof ook zo toegankelijk mogelijk te maken. Neem bijvoorbeeld een melodisch dictee. Door aandachtig te luisteren naar de sprongen in de melodielijn, kun je de juiste noten vaak meteen herkennen en identificeren.’

Wat vind je het leukst aan lesgeven?

‘Als ik mijn leerlingen enthousiast en al zingend de klas zie binnenkomen, kan mijn dag niet meer stuk. (lacht) Daarnaast voelt lesgeven in de Vlaamse Rand voor mij echt als thuiskomen. Ik ben opgegroeid in WezembeekOppem, maar woon nu in Tienen. De diversiteit en openheid van deze regio vallen me telkens weer op.’

Viool leren spelen vraagt veel discipline. Hoe zorg je ervoor dat leerlingen gemotiveerd blijven oefenen?

‘Veel jonge leerlingen hebben een drukke agenda. Naast hun muzieklessen hebben ze vaak nog tal van andere activiteiten. Ik maak ze duidelijk dat regelmatig oefenen noodzakelijk is. Tegelijk probeer ik ze gemotiveerd te houden door hen zelf muziekstukken te laten kiezen. Willen ze een nummer van The Beatles (Yesterday) of een lied van Whitney Houston (One Moment in Time) spelen, dan kan dat. Daarnaast werk ik met een methode waarbij leerlingen hun viooltechniek kunnen oefenen met pianobegeleiding die ze online kunnen vinden.’

Hoe leer je leerlingen omgaan met podiumzenuwen?

‘De beste remedie tegen podiumangst is zo vaak mogelijk optreden. Niet alleen op de academie, maar ook voor vrienden en familie. Probeer zo veel mogelijk gelegenheden om te spelen te benutten. En concentreer je ook op je ademhalingstechnieken.’

Je trad zelf al op met meerdere orkesten. Aan welke optredens hou je bijzondere herinneringen over?

‘Als ik optreed, voel ik me helemaal herleven. Mooie herinneringen heb ik aan concerten met het Vlaams Muziektheater en The European Philharmonia. Binnenkort speel ik voor de derde keer mee in de Symphony of Unity op Tomorrowland. Meespelen in een klassiek symfonisch orkest dat elektronische muziek brengt, dat is echt wauw!’

‘Een moment dat ik nooit zal vergeten, was mijn deelname aan het orkest dat geleid werd door Ennio Morricone. Het concert vond in 2012 plaats in het Sportpaleis. Hij was al een oudere man, maar had nog zo veel levensenergie. Een andere bijzondere ervaring was een optreden in Oman, waar we met The European Philharmonia de sitarspeler Nishat Khan begeleidden. Het was prachtig om te zien hoe muziek uit verschillende werelden samensmolt tot iets unieks. Zulke momenten bezorgen me een intense vorm van geluk.’

Wie is je favoriete klassieke componist?

‘Ik geloof dat de muzikale ervaringen uit je kindertijd een diepe indruk nalaten en je muzieksmaak voor het leven vormen. Voor mij zijn dat de muziekstukken Finlandia van Jean Sibelius, de Bolero van Maurice Ravel en de Roemeense dansmuziek van Béla Bartók. Ik ontdekte hun schoonheid op heel jonge leeftijd. Toch heeft het me er niet van weerhouden om ook componisten als Johann Sebastian Bach, Wolfgang Amadeus Mozart en Ludwig van Beethoven te waarderen. Leuk detail: Mozart is op dezelfde dag geboren als ik!’ (lacht)

‘Maar ik heb een heel brede muziek- smaak. Ik hou zowel van Whitney Houston als van ABBA, Queen en Toto. Daarnaast is Alanis Morissette ook een van mijn favorieten. Ik heb haar al drie keer live zien optreden.’

Heb je nog dromen die je graag zou waarmaken?

‘Wat het leven mij tot nu toe bracht, overstijgt mijn stoutste dromen. Mijn T-shirt zegt het allemaal. (Toont haar T-shirt waarop in het groot ‘HAPPY’ te lezen staat) Mijn huidige leven in het gezelschap van mijn dierbaren en muziek voortzetten, meer hoeft het voor mij niet te zijn.’

Tekst: Nathalie Dirix
Foto: Tine De Wilde
Uit: Lijsterbes april 2026