Jong engagement - Rani De Fré

Wat Rani De Fré aan Kraainem bindt, is hetzelfde als wat ze terugvindt bij de verenigingen waarvoor ze zich als lid en als bestuurslid engageert. ‘Het familiale, het warme, de bekende gezichten. Ik kan het niet anders omschrijven dan thuiskomen.’

We onderscheppen Rani in de sporthal. Daar geeft ze op woensdagavond turnles aan kinderen bij turnkring KnA. Straks haast ze zich naar de zaal achter de Foyer van de Lijsterbes om daar zelf een van de activiteiten van KnA te volgen. Want behalve zelf lesgeven, neemt ze bij KnA ook deel aan de sessies dans en bbb.

Daarnaast is Rani ook (bestuurs)lid van de al even populaire sportvereniging MIKRA. Bij MIKRA wordt niet alleen aan zaalvoetbal gedaan, maar ook aan badminton en tafeltennis, zowel door kinderen als door volwassenen en veteranen. MIKRA werd in 1987 opgericht door haar vader Luc De Fré en zijn boezemvriend Jean-Paul Cordemans. Vriendschap en warmte zijn altijd kernwaarden van MIKRA geweest. MIKRA is voor velen letterlijk en f iguurlijk een familieclub.

‘Er zijn verschillende leden die samen met partners, ouders, grootouders, neefjes of nichtjes in de club zitten’, aldus Rani. ‘Dat familiale en vriendschappelijke is echt een van de sleutels tot het succes van de vereniging. Dat uit zich ook in de activiteiten, die heel gevarieerd zijn en zich op alle leeftijden richten. Ook KnA is er trouwens voor alle leeftijden. Ik vind dat een mooi 4 gegeven: dat je van jongs af aan in dezelfde club kan blijven en dat iedereen elkaar een beetje kent. We horen vaak dat de MIKRA-familie echt aan elkaar hangt. Als je op zondag bij de bakker of slager staat, dan is er veel kans dat je iemand van MIKRA tegenkomt. Dat vind ik misschien nog het meest waardevolle, dat je door die samenhorigheid echt iets kan betekenen in andermans leven.’

Bijzonder eetfestijn

Vraagt het niet veel opoffering om je tijd te steken in de vergaderingen en de voorbereidingen die bij het verenigingsleven komen kijken? Of geeft het energie omdat het tijd is die je met vrienden doorbrengt? Rani: ‘Mij geeft het vooral veel voldoening. Soms is het hard werken, zoals voor het eetfestijn of onze galashow. Maar het is ook ontspanning. Het is waardevol te kunnen bijdragen aan het verenigingsleven en de gemeenschap. Dat is iets dat ik heb meegekregen van mijn ouders, want ik ben in en met het verenigingsleven opgegroeid. Een verhaal waarmee in de familie wel vaker wordt gelachen, is dat mijn broer geboren is tijdens het weekend van het eetfestijn van MIKRA. Terwijl mijn moeder met mijn broer in het ziekenhuis lag, stond mijn vader op het eetfestijn. Ik heb altijd mogen ervaren wat voor een meerwaarde dat gemeenschaps- gevoel is in het leven, en ik ben daar heel dankbaar voor. Zoals ook voor het feit dat mijn man Gaëtan dat gevoel deelt.’

Frisse energie

Ervaart Rani dat jongeren zich minder vaak engageren dan vroeger? Is het moeilijker om aan mensen te geraken die alles mogelijk maken en een vereniging draaiende te houden? ‘Dat weet ik nog zo niet. Ik zie heel veel geëngageerde mensen rondom mij. In beide verenigingen is er heel veel engagement. Onlangs bekeek ik nog de lijst van vrijwilligers voor het eetfestijn van MIKRA. Dat waren er meer dan 60 voor dat hele weekend. We mogen ons dus gelukkig prijzen. Het één versterkt ook het ander. Als je je thuis voelt in een club, dan ga je daar ook sneller de handen voor uit de mouwen steken. Dat is een positieve spiraal.’ Dat de vereniging veel leden heeft en een stevige structuur die al lang op poten staat, helpt natuurlijk ook. ‘Bij MIKRA is de tafeltennis- afdeling nog niet zo lang geleden gestart. Voor onze jongeren is er nu ook competitievoetbal met de MIKRA Young Boys, terwijl de veteranen terechtkunnen bij de MIKRA Old Timers. Er zijn dus geregeld nieuwe initiatieven die voor frisse energie zorgen.’

Welkom heten

Nieuwe leden vinden automatisch de weg. ‘We moeten geen leden ronselen. Soms moeten we helaas zelfs met wachtlijsten werken. Het is door van generatie op generatie te werken en door mond-tot-mondreclame dat mensen naar ons blijven komen.’ Aan het internationale karakter van de gemeente, met nieuwkomers die vaak verhuizen of andere talen spreken, passen clubs als KnA en MIKRA zich aan. ‘Er zijn bij beide clubs leden met verschillende culturen en achtergronden en dat is een meerwaarde. De voertaal is bij beide clubs Nederlands, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat we niet ons best doen om mensen welkom te heten en alles zo goed mogelijk uit te leggen.’

Zorgzaam Sport heeft het voordeel heel verbindend te werken. En sport maakt het hoofd vrij na de werkdag. Misschien is het daardoor dat Rani altijd aan de gang is? Als klinisch psychologe werkt Rani binnen de verslavingszorg in een psychiatrisch ziekenhuis, aangevuld met consultaties als zelfstandige. Opnieuw zorg en menselijk contact dus. ‘Ik heb wel een zorgzaam karakter, denk ik’, zegt ze met een glimlach. Dat is opnieuw die voldoening die ik krijg als ik iets kan betekenen voor mensen. Ik sta gepassioneerd in het leven. Een tijdje geleden had ik mezelf voorgenomen om geen nieuwe engagementen meer aan te gaan, maar dan komen er weer leuke dingen op mijn pad en dan vind ik het moeilijk om daar niet op in te gaan. Mijn nieuwe engagement voor de stuurgroep van de Lijsterbes is weer zoiets dat ik heel interessant vind en waar ik naar uitkijk.’