Jong Engagement - Brenden Timmermans

Brenden Timmermans is altijd Kraainemnaar geweest. ‘Ik ben hier naar school geweest, ik heb jaren in de Chiro gezeten, en ik heb hier altijd graag gewoond. Als het mogelijk is, zou ik hier ook het liefst blijven wonen. Heel af en toe ga ik eens naar Brussel, maar voor het grootste deel zit ik in Kraainem. Als ik afspreek met kameraden, is het altijd hier. Mijn twee beste vrienden zijn van Sterrebeek, dus dat is niet zo ver. We vinden altijd wel een plekje om te chillen.’

Ondertussen werkt Brenden als zelfstandige schrijnwerker. Dat is wel toepasselijk met een naam als Generatie op generatie Timmermans. ‘Absoluut, maar het grappige is dat de schrijnwerkersgenen eigenlijk aan de kant van mijn moeders familie zitten – de Borremansen. Langs de kant van mijn pa zijn het eerder de onhandige genen die worden doorgegeven (lacht).’

Brenden volgde een schrijnwerkers- opleiding en heeft vandaag als beginnende ondernemer thuis een atelier. Voor grotere projecten doet hij voorlopig een beroep op grotere ateliers. Zijn specialisatie is interieurschrijnwerk voor particulieren, maar ook voor andere bedrijven als onderaannemer. Denk aan inbouwkasten, keukens, deuren, enzovoort.

Generatie op generatie

Dat Brenden van aanpakken weet, en als zelfstandige zijn plan kan trekken, zal zeker zijn aangescherpt tijdens zijn jaren bij de Chiro. Als er daar zaken moesten worden opgebouwd, was hij ook altijd graag van de partij. ‘Ik zit sinds mijn 6e bij de Chiro. Toen ik 8 was, ben ik even gestopt omdat er toen meer leiders waren dan leden, en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar daarna ben ik er van mijn 9e tot mijn 21e weer voortdurend bij geweest. Mijn vader zat vroeger ook bij de Chiro, en is er ook nog even leider geweest. Mijn broer is in zijn pubertijd wel naar de scouts van Vossem overgestapt.’

Dat gaat dus blijkbaar, scouts en Chiro in één familie. Ook al is de Chiro op zich ook een soort familie. Brenden: ‘De Chiro van Kraainem is altijd een kleinere afdeling geweest. Maar na dat jaar dat het even wat minder ging, is er een jongere generatie opgestaan en sindsdien zie je dat de generaties elkaar op een gezonde manier opvolgen. We hebben altijd rond de 50 leden gehad uit Kraainem, Woluwe, Zaventem enzovoort. Veel ouders die zelf in de Chiro van Kraainem hebben gezeten, maar later zijn verhuisd, sturen hun kinderen toch nog naar de Chiro in Kraainem.’ Wat maakt dat Brenden zelf altijd zo trouw is gebleven aan de jeugdvereniging dat hij er uiteindelijk ook tot de leiding toetrad? ‘Het belangrijkste zijn natuurlijk de vriendschappen die er ontstaan. Mijn twee beste vrienden heb ik daar leren kennen. En er is de fijne routine: elke zondag samenkomen om iets leuks te doen. Elk jaar het spaghettifestijn, meehelpen in jeugdhuis de Villa … Je leert er veel over het leven, je leert er inderdaad snel zelfstandig te zijn en verantwoordelijkheid te nemen, maar je leert ook samenwerken in groep.’

Ook voor jeugdhuis de Villa heeft Brenden zich een tijd geëngageerd als vrijwilliger in het bestuur. Maar met het jeugdhuis gaat het nu minder goed en het is onduidelijk welke richting het daarmee zal uitgaan. ‘Ik kom er zelf ook niet meer zo vaak, omdat ze ook niet meer zo vaak open zijn. Dat er minder Nederlandstalige jeugd te vinden is, heeft er natuurlijk mee te maken. Bij de Chiro stuurden veel ouders hun kinderen ook een beetje naar de jeugdbeweging om Nederlands te leren. Dat is niet de hoofdbedoeling van een jeugdbeweging, maar het hielp, ook om leden te werven. Met minder leden is de motivatie bij de trekkers ook verminderd.’

Tijd vinden

Chiro Kraainem organiseert doorheen het jaar ook grotere evenementen zoals de frietenbak in april. Dan bakken ze verse frietjes voor iedereen die honger heeft. ‘De oudste groep staat dan vanaf 9 uur ’s ochtends paraat om patatjes te schillen en te snijden. We serveren ook frituursnacks. In september heb je ook nog de Open Chirodag met springkastelen en volksspelletjes. Nieuwe kandidaat-leden kunnen dan kennismaken met de leiding en zich inschrijven voor het nieuwe jaar.’

Zie je er als jongere dan nooit tegenop om weer eens tijd te maken om te komen helpen of een Chirodag voor te bereiden? ‘In het algemeen geeft dat veel voldoening en krijg je daar veel energie van terug. Maar de laatste jaren was het voor mij persoonlijk wel een beetje veel aan het worden. Ik had mijn eigen bedrijfje opgericht en dan is de combinatie met leider zijn uitdagend. Ik werkte in het begin ook veel op zaterdag. Als je dan op zondag, je enige rustdag, ook aan de slag moet, valt dat weleens tegen. Daarom ben ik nu gestopt met mijn wekelijkse engagement. Ook omdat ik een leeftijd had bereikt waarop het tijd was om plaats te maken voor andere mensen, en zelf weer een zondag te hebben.’ Veel (jonge) mensen hebben inderdaad een druk leven en veel bezigheden, waardoor je vaak hoort dat vrijwilligers zich wel op bepaalde dagen of voor bepaalde evenementen willen engageren in het verenigingsleven, maar niet meer op vaste basis. En de jeugd in het algemeen? Heeft die nog voldoende goesting om de handen uit de mouwen te steken? Brenden: ‘Je ziet dat veel jeugd minder buiten komt en dat is spijtig. Ik denk dat corona daarmee te maken heeft, maar ook de opkomst van TikTok en zo. Als ik het vergelijk met toen ik in de lagere school en zelfs in het middelbaar zat, waren wij woensdagnamiddag toch vaak buiten aan het spelen. Zeker in de lente en de zomer.’

Een ontmoetingsplek zoals het jeugdhuis zou dus wel handig kunnen zijn. ‘Als wij afspreken, is dat meestal buiten of in de Foyer. Maar een specifieke ontmoetingsplek voor jongeren zou wel zijn nut hebben. Mijn moeder heeft trouwens nog in het bestuur van de Villa gezeten. Mijn ouders hebben elkaar daar zelfs leren kennen.’ Een ontmoetingsplaats is dus niet alleen een gelegenheid om vrienden te maken, je kunt er ook de ware tegenkomen.