Een leven op het podium

‘Ik bracht mijn jeugdjaren door in Kraainem. In mijn herinnering was dat een rustige en fijne tijd. Het waren de jaren 70 en de gemeente was toen nog veel groener dan nu’, vertelt ze met de glimlach. Ann werd geboren in Watermaal-Bosvoorde, maar verhuisde als kind met haar ouders naar Kraainem. Haar ouders bouwden er een huis vlak bij het voetbalveld, omringd door velden waar ze naar hartenlust kon spelen. ‘Mijn ouders zijn allebei Limburgers, maar verhuisden naar Brussel voor het werk van mijn papa bij de overheid.’

Met de fiets door het dorp

‘Het was de tijd van fietsen naar vriendinnetjes, spelen op het voetbalveld of in de sporthal en gewoon aanbellen: ‘Zijn ze thuis? Nee? Dan ging ik naar een ander vriendinnetje. Gsm’s bestonden nog niet, dus we konden niet eerst even bellen.’ Ze herinnert zich ook het klooster achter hun huis. ‘Soms belde ik daar aan en dan kreeg ik een hostie van de nonnekes. Niet dat ik zo katholiek was, naar de kerk ga ik al lang niet meer.’ Intussen zijn de velden rond het ouderlijke huis allemaal volgebouwd, maar het huis zelf staat er nog en wordt nu bewoond door een jong gezin.

Anns moeder vertelde haar later een belangrijke gebeurtenis uit haar jonge jaren, zelf was Ann te jong om het zich te kunnen herinneren. Op tweejarige leeftijd ontsnapte ze ternauwernood aan de brand in de Innovation in 1967, waarbij meer dan 200 doden te betreuren vielen. ‘Mijn mama werkte daar toen en ik ging naar de crèche op de bovenste verdieping van het warenhuis. Op de dag van de brand werkte mijn mama niet omdat mijn broertje ziek was en ze met hem naar de dokter moest. Ik werd wel afgezet in het kinderdagverblijf, maar we werden tijdig geëvacueerd. Achteraf vertelde mijn moeder me hoe ongerust ze was: ze heeft me de hele dag gezocht. Ze wist niet waar ik was of hoe het met me ging. Ze heeft die dag ook veel collega’s en vrienden verloren. Het moet voor haar echt traumatisch geweest zijn.’

Notenleer, piano en zang

Op haar achtste startte Ann in de muziekschool, een keuze die haar leven een duidelijke richting gaf. ‘Ik begon zoals iedereen met notenleer, leerde daarna piano spelen en toen ik daarmee stopte, leerde ik er zingen. Daar ben ik eigenlijk nooit meer mee gestopt.’ De liefde voor muziek zat er al vroeg in. Al weet ze niet meer precies waarom ze ermee begon. ‘Mijn ouders waren niet echt muzikaal. Mijn mama zong in het koor, mijn papa zong alleen als hij thuis aan het klussen was. Waarschijnlijk ben ik gewoon mijn broer gevolgd, die ook naar de academie ging.’ Het bleek een schot in de roos. ‘Ik kreeg heel klassieke zanglessen op de academie, maar ben ondertussen toch wat geëvolueerd naar popmuziek en moderne zangtechnieken.’

Rond haar 21e veranderde het leven van Ann drastisch: ze ging alleen wonen in Sterrebeek, zette de eerste stappen in haar zangcarrière en leerde ook haar man kennen via een gemeenschappelijke vriendin. ‘Ik herinner me dat ik een auditie ging doen bij een bandje om hun vorige zangeres te vervangen. Toen begon mijn carrière pas echt.’ Wat begon als een bijberoep naast een job in de informatica, groeide uit tot een volwaardige loopbaan. ‘We traden tot wel 60 keer per jaar op, vaak tot in de vroege uurtjes. Op maandagochtend ging ik dan als een halve zombie weer werken.’ Uiteindelijk koos ze voluit voor muziek, een beslissing die ze nog geen seconde heeft betreurd.

Muziek in de genen

Een paar jaar later belandde ze in het landelijke Goetsenhoven in de buurt van Tienen. ‘In eerste instantie was dat een praktische keuze’, zegt ze. Haar man werkte in Wallonië en zij had vanuit Goetsenhoven een goede verbinding naar haar werk. ‘Het dorp is letterlijk twee straten groot, maar intussen woon ik hier al 32 jaar en heb ik hier mijn leven uitgebouwd.’ Waar ze ook ging wonen, de liefde voor muziek bleef altijd centraal staan voor Ann.

Ook de rest van haar gezin ademt muziek. Haar jongste zoon is producer en werkte mee aan #LikeMe, terwijl de oudste als drummer optreedt met onder andere hardrockband Bizkit Park. ‘Het is mooi om te zien dat ze hun eigen weg vinden in de muziekwereld, elk op hun manier.’

Meer dan een halve eeuw na haar eerste stappen in de muziek is Ann actiever dan ooit: ze is zangcoach en organiseert zangstages voor kinderen en volwassenen. ‘Ik vind het fantastisch om te doen. Je ziet de mensen echt groeien als ze de tips in verband met ademhaling en zangtechniek ter harte nemen. Zo’n stage of coachingsessie sluiten we altijd af met een optreden of een studio- opname. Het is intensief, maar er hangt altijd een goede energie.’ Daarnaast schuimt ze zelf nog steeds de podia af met verschillende muzikale projecten: ze zingt onder andere in een Tina Turnercoverband en een Joe Cockercoverband. ‘Ik ben ook achtergrondzangeres bij Günther Neefs, Jo Vally, Barbara Dex en Sergio.’

Ann is nog maar zelden in Kraainem te vinden. Haar ouders zijn overleden en het ouderlijke huis werd verkocht. Toch blijft er een warme herinnering aan haar jeugd. ‘Een tijdje geleden heb ik nog eens opgetreden in de Lijsterbes. Dat vond ik heel tof. Als ze mij uitnodigen, kom ik heel graag nog eens terug!’