Artiestenparcours

Françoise Devleeschouwer: ‘Het Artiestenparcours startte in 1997 als initiatief van twee schepenen die Kraainem extra glans wilden geven. Dankzij het parcours krijgt het artistieke talent van onze gemeente de kans om zich voor te stellen aan het grote publiek en kunnen de inwoners ontdekken wat hier op artistiek vlak zoal beweegt.’ ‘Van meet af aan was het Artiestenparcours een succes. Sindsdien vindt het evenement om de twee jaar plaats. Voor mij is het de tweede keer dat ik het als schepen van cultuur mee organiseer. Dit jaar zullen de Kraainemnaars een foldertje in de bus krijgen, met een plannetje dat het hele parcours in beeld brengt.’

Op het foldertje staat een emoe te pronken. Waar staat hij voor?

‘Die Australische loopvogel staat symbool voor ons Artiestenparcours. Hij verwijst naar François Demassieux, een inwoner van Kraainem die in zijn vrije tijd beeldhouwwerken maakte. Hij creëerde onder andere verschillende emoes. De gemeente heeft twee van die beelden gekocht. Je kan ze bewonderen in ons cultureel centrum Agora.’

Wat mogen de bezoekers dit jaar verwachten?

‘Bezoekers kunnen kiezen uit een ruim aanbod van een veertigtal kunstenaars. Dat kunnen zowel schilders, beeldhouwers, keramisten, fotografen als tekenaars zijn. Opvallend is dat alle leeftijdscategorieën vertegenwoordigd zijn. Je kunt de werken bij de kunstenaars thuis of in hun atelier bekijken. Of op een aantal plekken waar meerdere kunstenaars hun creaties samen exposeren, zoals in kasteel Jourdain en Cammeland.’

Zelf schilder je ook. Wat betekent schilderen voor jou? En welke kunst kan jou verder bekoren?

‘Als ik schilder, voel ik me helemaal vrij. Het is een heerlijke manier om de drukte van de dag van me af te laten glijden en op te gaan in een andere wereld. Onlangs was ik in het Dalí TheatreMuseum in Spanje, waar ik prachtige werken zag. Maar ik houd evenzeer van de beeldhouwwerken die de oude Grieken ons nalieten.'

Wat maakt het Artiestenparcours zo bijzonder voor jou?

‘Het parcours is niet alleen een unieke gelegenheid om lokale kunstenaars te ontdekken. Het event nodigt je ook uit om elkaar beter te leren kennen. In tijden waar mensen elkaar steeds minder kennen, is dat toch een gelegenheid die je niet aan je voorbij wil laten gaan.’ (lacht)

Lokale aquarellen

Sinds 2020 begeleidt Monique François het Aquarelatelier van de Lijsterbes. Tijdens het Artiestenparcours stellen de cursisten tentoon in Cammeland. De aquarellen die je er kan zien, zijn van de hand van Annie Devos, Huguette Dormaels en Agnes Smeets.

Monique François: ‘Als begeleidster wil ik mensen vooral ondersteunen in het ontwikkelen van een eigen stijl. Vaak beheersen ze al een aantal technische vaardigheden als aquarellist en breekt de fase aan waarin ze stilaan hun persoonlijke signatuur ontdekken.’

‘Mijn eigen werken zijn geometrisch abstract. Dat betekent dat ik abstracte composities opbouw uit geometrische vormen zoals cirkels, vierkanten, lijnen en vlakken. Ik experimenteer graag en hou ervan om klassieke vormen te doorbreken. Ik vind ook de plaats waar mijn werken terechtkomen belangrijk. Door de dialoog die ontstaat tussen mijn werk en de ruimte versterken ze elkaar.’

‘Ik kan niet zonder kunst. Ik ben gelukkig als ik in mijn atelier aan het werk ben. Die momenten dat ik alleen aan het creëren ben, voeden mij. Wat zo krachtig is aan kunst? Ze laat je toe een eigen wereld te creëren en laat toeschouwers toe om even in die wereld te stappen. Op jonge leeftijd koos ik al voor een kunstopleiding en ik was jarenlang docent kunstvakken. Kunst is gewoon niet uit mijn leven weg te denken.’

Huguette Dormaels: ‘Als kind wilde ik al schilderen. Ik heb alleen tot mijn pensioen moeten wachten om die droom in vervulling te zien gaan. In 2011 heb ik de stap gezet en me ingeschreven bij de aquarelvereniging van Kraainem. Ik ga nog steeds een dag per week naar het atelier. Ik hou evenveel van het schilderen als van de sociale contacten die het met zich meebrengt.’

‘Mijn stijl? Ik schilder vooral heel diverse objecten. Dat kunnen bloemen, fruit, paddenstoelen, landschappen of zelfs windmolens zijn. Eerlijk gezegd zoek ik nog steeds naar een eigen signatuur. Er zijn dagen waarop ik heel tevreden ben over mijn werk, maar er zijn ook dagen waarop het gewoon niet wil lukken. Een beetje zoals het leven zelf.’

‘Monique geeft me regelmatig het advies om wat afstand te nemen van mijn werk. Ook de feedback van mijn collega-aquarellisten helpt. Samen worden we beter. We kijken er ook echt naar uit om veel bezoekers te ontvangen, zodat ze van onze werken kunnen genieten. Wie weet inspireren onze werken hen wel om zelf aan het schilderen te gaan.’

Tekst: Nathalie Dirix
Foto: Tine De Wilde
Uit: Lijsterbes november 2025