Beeld uit Kraainem: Fotograaf Ludo Jacobs

Hoe is je passie voor fotografie ontstaan?

Ludo Jacobs: ‘Mijn eerste camera kocht ik toen ik twintig jaar oud was. Het was een spiegelreflexcamera. In de zoeker van het toestel kon je het eindresultaat van je opname zien. In mijn beginperiode maakte ik vooral vakantiekiekjes. Vandaag fotografeer ik op een heel andere manier. Waar het vroeger relatief snel moest gaan, neem ik nu de tijd om me helemaal in mijn onderwerp onder te dompelen. Pas als ik voel dat het juiste moment aangebroken is, maak ik de foto.’

Je hebt een voorkeur voor natuurfotografie. Wat wil je met je natuurfoto’s uitdrukken?

‘Ik wil er vooral de schoonheid van de natuur mee vastleggen, zodat ik ze met anderen kan delen. Aan het fotograferen van natuurtaferelen beleef ik veel plezier. Als ik met mijn beelden ook andere mensen een mooi moment kan bezorgen en hen bewust kan maken van de grenzeloze schoonheid van de natuur, dan maakt dat mijn pret alleen maar groter.’

Hoe zou je je fotografeerstijl omschrijven?

‘Ik gebruik mijn ogen, maar ik kijk met mijn hart en emoties. Mijn foto’s zijn een verlengstuk van wat ik voel. Mijn camera is het instrument dat mij daarbij helpt. Regelmatig krijg ik te horen dat mijn foto’s iets schilderachtigs hebben. Ik vind dat een compliment. Als fotograaf wil ik namelijk meer bereiken dan enkel een exacte weergave van de werkelijkheid. Ik wil iets aan de werkelijkheid toevoegen.’Om dit punt te illustreren haalt Ludo er een foto bij die hij een paar weken geleden van het Jordainpark maakte. Vanuit zijn living heeft hij zicht op het park. Het is een wazig beeld van een eilandje in de vijver, gehuld in een nevelachtige sluier.

‘Deze foto heeft iets mysterieus. Iets ongrijpbaars. Hij komt dicht bij het gevoel dat ik op die mistige dag ervaarde. Voor mij is die foto geslaagd, omdat hij een realiteit oproept die aansluit bij de emotie die het beeld bij mij triggerde. Ik vind het niet makkelijk om dat met woorden uit te drukken. Vandaar mijn passie om het met beelden te doen.’

Welke natuurbeelden spreken jou het meest aan?

‘Dat is zeer uiteenlopend. Ik hou van landschappen, maar ik zoom ook graag in op een detail waarin ik een wonder van de natuur zie: een unieke bloem die in bloei staat, een winterlandschap of een zilverreiger in het water… Soms kan het uren duren vooraleer het juiste moment zich aandient of ik de geschikte invalshoek voor mijn onderwerp gevonden heb. Mensen zeggen me vaak: wat heb jij een engelengeduld. Maar dat hoort bij fotografie. Ik hou het eind- resultaat van mijn foto voor ogen, die paar extra uren neem ik er graag bij.’

Je maakt foto’s voor de achterflap van de Lijsterbeskrant. Hoe ga je te werk?

‘Ik ben vrij om het onderwerp te kiezen, zolang het maar een foto over Kraainem of een gebied op de grens met Kraainem is. Ik probeer de veelzijdigheid van onze gemeente op zoveel mogelijk manieren te tonen. Zowel beelden van een kappelletje, een dier, een landschap, een bloem, een gebouw, mensen, … vertellen iets over onze gemeente. Ik doe dit nu al zeven jaar en telkens opnieuw stel ik vast dat er nog zoveel hoekjes van Kraainem zijn die ik in beeld zou kunnen brengen.’

Wanneer weet je: dit is een geslaagde foto?

‘Een beeld waarin de essentie, eenvoud en emotie samenkomen, is een prima basis voor een foto die werkt. De achtergrond waarop je je onderwerp plaatst, is op zijn minst even belangrijk als het onderwerp zelf. Een gepaste achtergrond versterkt de impact van je beeld. Ik heb trouwens de gewoonte om geselecteerde foto’s een paar dagen ongestoord te laten liggen. Dat creëert een bepaalde afstand waardoor ik mijn foto’s beter kan beoordelen.’

Onlangs exposeerde je, samen met een vriend, in de Cultural Creative Corner in Kraainem. Hadden jullie een gemeenschappelijk thema?

‘Jean-Marie toont zijn liefde voor de natuur in aquarellen. Zijn werken passen dan ook mooi bij mijn foto’s. Vaak zijn het dezelfde soorten onderwerpen en kleuren die ons raken. Ik hou van de zachte, subtiele keurschakeringen die hij gebruikt. Ze inspireren me.’

Jij maakt deel uit van de Kunstkring van Kraainem.

‘De kring heet Le Cercle d’Art de Crainhem. Het is een initiatief van de Franse cultuurraad. Elk jaar in november organiseren ze een grote tentoonstelling in het Kasteel Jourdain. Ik vind het een leerrijke ervaring om van die vereniging van artiesten deel uit te maken.’

Welke kunstenaars inspireren jou?

‘Vooral fotografen. Een aantal van hen volg ik van dichtbij. Zoals de Noor Klaus Axelsen en de Brit Tim Smith. Ze hebben allebei een zeer intieme manier van fotograferen. Hun foto’s laten mij niet onberoerd. Ze dragen zoveel gevoel in zich.’

Met welke van jouw foto’s heb je een heel hechte band?

‘Met de twee grote zilverreizigers. Die foto hangt in het gemeentehuis van Kraainem. Die twee reigers spotte ik in de vijver van het Jordainpark. Hun kortstondige pose en reflectie in het water geven de foto een subliem effect.’

Ondertussen ben je al een paar jaar met pensioen en steek je heel wat tijd in fotografie. Ben je van plan dit verder te blijven doen?

‘Zonder twijfel. Fotografie is een discipline waarin ik me volledig kan verliezen. Je kunt je niet voorstellen hoeveel vreugde je daaruit kunt putten. Fotograferen doet me ook op een andere manier naar de wereld kijken. Bewuster en scherper. Zo lang ik kan, ga ik ermee door. Al moet ik toegeven dat met ouder worden, het af en toe iets moeilijker wordt om me in allerlei bochten te wringen om de juiste fotografische invalshoeken te vinden.’ (lacht)

Wat is voor jou de essentie van fotografie?

‘Fotografie betekent letterlijk ‘schrijven met licht’. In mijn beelden leg ik niet zozeer het licht vast, maar wel het effect van het licht. Om het juiste licht te kunnen vangen, ben ik bereid heel wat inspanningen te leveren. Zo ben ik al meerdere keren om vier uur ’s ochtends opgestaan om de natuur net voor zonsopgang te kunnen fotograferen. Een prachtig zacht licht heb je dan. Het fascineert me mateloos hoe dat mooie licht de wereld mooier kan maken.’