submenu

RTL-journalist Sébastien De Bock - 12/02/2020

‘Wij zijn hier heel goed ontvangen’

In het vorige nummer van lijsterbes kreeg je de ontstaansgeschiedenis mee van de Vogeltjeswijk. Met het Josephine-Charlotteplein als commercieel centrum, en de Vinkenlaan als centrale as van wat altijd een hechte wijk is gebleven. In die Vinkenlaan bellen we aan bij nummer 45.

In de Vinkenlaan nummer 45 woont sinds 201 radiojournalist Sébastien De Bock. Samen met zijn vrouw Gisèle en zijn twee jonge zonen Gaston en Basil.

Dorpsfeer

Sébastien is journalist bij de radio van RTL aan het Meiserplein. Gisèle werkt bij de Federale Overheidsdienst Economie aan het Noordstation. Hij woonde eerst 25 jaar in Wezembeek-Oppem. Zij is afkomstig uit Sterrebeek. Ze zochten een huis niet te ver weg van familie en vrienden. Ze zijn blij dat ze in Kraainem zijn terechtgekomen. De Bock: ‘Mijn grootouders en overgrootouders woonden vroeger op de Kraainemlaan. Tot in de jaren tachtig was het daar nog heel gemoedelijk. Als je wat eieren of melk miste, kon je altijd aanbellen bij de buren. Die dorpssfeer is daar nu niet meer, maar hier nog wel. Integreren ging heel vlug. We zijn hier heel goed ontvangen door de buren. Na een paar maanden voelden we ons al helemaal thuis.’

Gisèle: ‘We wonen wel in een huis, maar het lijkt een beetje alsof we in een appartement wonen: we wonen dichtbij onze buren en daardoor zien we hen ook vaak. Net voor we verhuisden was iemand een huis aan het renoveren dat er ongeveer hetzelfde uitziet als het onze. Hij kwam ons spontaan uitleggen welke oplossingen hij had gevonden om extra ruimte te creëren. Want het zijn natuurlijk wel kleine huizen. Zeker als je kinderen hebt, ben je steeds op zoek naar plaats.’

GEEN BAKKER

Voor die kinderen heeft de wijk heel wat voordelen. Gaston gaat naar GBS De Klimboom vijfhonderd meter verder. Hij zit daar trouwens in dezelfde klas als de zoon van Gwen Platteau en Steven Schoonejans, uitbaters van De Foyer, in GC de Lijsterbes. Steven is op zijn beurt de kleinzoon van Marie-Louise Machtens die tot haar 85e in dit huis woonde (zie foto). ‘In de school hangt een heel sociale atmosfeer. De wijk zelf is een zone dertig, en de kinderen kunnen ook spelen op het speelplein, op het Josephine Charlotteplein, en natuurlijk in het Jourdainpark. Onze buurman Christian Grégoire is voorzitter van het buurtcomité dat in mei een rommelmarkt en een buurtfeest organiseert. Het is dus een hechte gemeenschap. Alleen jammer dat de kleine handelaars het moeilijk hebben - zeker met de werken op de Woluwelaan. Een jaar geleden is de laatste warme bakker op het Joséphine Charlotteplein dichtgegaan. We hebben er zelfs even aan gedacht om met de buurt een coöperatieve op te starten, maar dat is natuurlijk moeilijk.’

BAKFIETS

Met de werken zijn we bij het hoofdstuk mobiliteit aanbeland. Zo is Sébastien in de wijk bekend om zijn bakfiets. ‘Ik was één van de eersten die er een gebruikte. En nu ik een nieuwe helm heb, val ik natuurlijk nog meer op. Sébastien rijdt felverlicht door de straten. ‘Dat is nodig, omdat ik meestal van vijf uur ’s morgens tot één uur ’s middags werk, en ik dus ook ’s nachts op de baan ben. Ik ben actief in een nieuw fietscomité in Kraainem dat nog maar pas bestaat, maar dat toch al een constructief gesprek heeft gevoerd met het schepencollege om te kijken hoe we auto’s, fietsers en wandelaars beter kunnen laten samenleven.’ ‘Vooral een kusje-en-wegstrook aan de school zou handig zijn,’ valt Gisèle in. Zij moet immers ’s ochtends in de spits de combinatie van school- en werkverkeer maken, en dat is minder evident.

OPLOSSINGSJOURNALISTIEK

Sébastien en Gisèle omschrijven zichzelf toch als stadsmensen. ‘We houden veel van cultuur en gaan graag naar Brussel voor een concert, om iets te drinken, om bepaalde inkopen te doen, of om te gaan zwemmen. Maar nu er kinderen zijn, worden we natuurlijk ook meer en meer Randmensen.’ Voor RTL covert Sébastien trouwens zowel Brussel als de faciliteitengemeenten. Hij legt uit dat ze op de redactie proberen om aan 'journalisme de construction’ of ‘oplossingsjournalistiek’ te doen. ‘Als er slecht nieuws is, dan proberen we ook meteen uit te zoeken wat mogelijke oplossingen zouden kunnen zijn.’ Voorts staat de tweetalige Sébastien op de redactie bekend als een van de journalisten die het nieuws aan Nederlandstalige kant het beste volgt. ‘Ik lees de Nederlandstalige kranten, want het is goed om te weten hoe er langs beide kanten van de taalgrens tegen bepaalde zaken wordt aangekeken. Ik ben ook een grote voorstander van samenwerking tussen de media. RTL werkt samen met VTM, maar naar mijn smaak mag het nog meer zijn.’

ZWANGERE GUY

Dat het Nederlands van Sébastien en Gisèle zo goed is, heeft te maken met hun herkomst en hun job. De vader van Sébastien is afkomstig uit Berlare. Op de federale administratie waar Gisèle werkt, spreekt iedereen zijn eigen taal, waardoor ze veel vergaderingen in de twee talen heeft. Sébastien: ‘Het probleem is meestal de middelbare school. Daar heb ik heel wat van mijn Nederlands verleerd. Goed onderwijs is belangrijk en kansen om Nederlands te spreken in je dagelijks leven.’

Communautaire kwesties zijn niet aan Sébastien besteed. ‘Gaston is drie jaar en telt al tot twintig in het Nederlands. Wij spreken geen perfect Nederlands maar praten tegen iedereen in zijn taal. Ik ben zo goed als geabonneerd op de concerten van de AB, we gaan ook regelmatig naar Antwerpen of Leuven. 

Ik luister naar rock en Franse variété maar evengoed naar Studio Brussel en Zwangere Guy. Dat is goed voor mijn woordenschat (lacht). Voor ons zijn die talen een rijkdom, geen probleem.’

Tekst: Michaël Bellon

Foto: Tine De Wilde

Uit: Lijsterbeskrant februari 2020